با یک مثل زیبا از مثنوی شروع می کنم:

گفت با درویش روزی یک خسی            که ترا اینجا نمی داند کسی

گفت او اگر می نداند عامیم                  خویش را من می دانم کیم

وای اگر برعکس بودی درد و ریش           او بدی بینای من من کور خویش

احمقم گیر احمقم من نیک بخت           بخت بهتر از لجاج و روی سخت

این سخن بر وفق ظنـّت می جهد          ورنه بختم داد عقلم هم دهد

]]> http://golebaroon.wordpress.com/2008/07/28/%d8%b4%d8%b1%d9%88%d8%b9-%d9%88%d8%a8%d9%84%d8%a7%da%af-%d9%86%d9%88%db%8c%d8%b3%db%8c-%d9%85%d9%86/feed/ 2 janatan